خاطره شب یلدا
آن شب برای من بلندترین شب بود زیرا انتظار سرد شدن پشتزیک در هوای خنک حیاط خونه مون، انتظاری طولانی و با هیجان بود، انتظاری که با داستانها و خاطرات دایی حسن، همسایه روبرویی مان که تا سالها فکر می کردم دایی واقعی من است، آمیخته می شد.
نگاهی به کرسی انداختم که دور تا دور آن نشسته بودند، بین خواهر و برادرم جایی برای خودم باز می کنم و گرمای مطبوع کرسی زغالی را روی انگشتان پایم حس می کنم. حالا دیگر تعریف کردن خاطرات و تجربه های تلخ و شیرین زندگی اوج می گیرد و من با چشمان بهت زده به خاطره حسن آقا که شبی هنگام رانندگی برای اینکه خوابش نبرد، چوب کبریتی را بین پلک هایش می گذارد تا بسته نشود، گوش می کنم. صدای مادرم را می شنوم که می گوید "پشتزیک خنک شده و می شود از سینی جدایش کنیم".
سالها می گذرد و من در حسرت تجربه دوباره رنگهای کودکی و حس خوب زندگی هستم.
پیوند: پشتزیک در گویش مازندرانی نوعی شیرینی کنجدی هست
با سلام خدمت همه دوستان